Home » Umum

Category: Umum

“PERBEZAAN ANTARA KAYA GILA DENGAN GILA NAK TUNJUK KAYA”

 

Setakat artikel ini ditulis, saya belum menemui lagi Warren Buffet dan Mark Zuckerberg, pengasas Facebook beria-ria berswafoto untuk menunjukkan kekayaan mereka, tidak kisahlah sama ada mahu menunjuk-nunjuk kereta, duit, cincin atau pun rumah.

Mungkin ramai yang tidak tahu bahawa Warren Buffet masih lagi tinggal di rumah yang dibelinya pada tahun 1958 dengan harga USD31,500.

Rumah banglo milik Warren Buffett

 

 

 

Rumah banglo milik Mark Zuckerberg

Kereta hitam itu merupakan mereka yang dipandu oleh Mark Zuckerberg setiap hari ke tempat kerja. Bila ditanya mengapa, jawab beliau tidak suka dikenali orang ramai. MashaAllah, humble-nya orang kafir.

Manakala kereta coklat di bawah ini merupakan milik kepada manusia kedua terkaya di dunia, Warren Buffet.

 

Ada dua jenis orang kaya:

Pertama – Kaya gila
Kedua – Gila nak tunjuk kaya

Bagi kategori pertama, Kaya Gila, kebanyakkan kafir manakala bagi kategori kedua pula, Gila Nak Tunjuk Kaya, kebanyakkannya bani Melayu.

Bukan susah mahu mengenali orang yang kaya seperti Rockefeller, Bloomberg, Bill Gates, Vincent Tan, Warren Buffet, Robert Kuok dan lain-lain billionaire di dunia.

Mereka ini boleh dikategorikan sebagai spesis singa, duit tidak pernah habis. Sama ada anda suka dengan kami ataupun tidak, kami ada duit berbillion sebab kami pandai membuat duit. Kami tidak kisah apa yang orang fikirkan tentang kami.

Tetapi, spesis yang gila nak tunjuk kaya pun ramai dan senang mahu cam. Biasanya public figure Melayu yang ramai terlibat. Jenis macam ini namanya spesis kambing, berak tahi warna hitam macam makjun. Kaya jenis suam-suami kuku. Baru jadi jutawan sudah terkena kejutan budaya dan kebiasaanny, kekayaan mereka ini tidak bertahan lama.

Sekarang ini, di dalam Malaysia, spesis macam ini berlambak dan membiak di Facebook. Contohnya bila mahu ber-shopping di Louis Vuitton ataupun mahu membeli beg tangan Channel, Marc Jacobs ataupun Hermes, mereka akan buat live ataupun paling kurang berswafoto.

Bila mahu tempah kereta mewah, mereka suka beritahu satu dunia. Rumah berharga RM10 juta yang masih di dalam pembinaan pun mahu ditunjukkan kepada semua orang seperti mahu membuktikan kepada dunia bahawa mereka ini memang jutawan.

Tan Sri Syed Mokhtar Albukhary adalah salah satu contoh orang kaya spesis singa

 

Anak beli Bentley pun kena cerita supaya anak aku tahapnya lebih tinggi daripada orang lain. Jadi inilah perangai orang-orang yang suam-suam kuku kaya sebab itu dia kena beritahu orang ramai bahawa mereka ini kaya.

Mereka ini takut kalau-kalau orang lain tidak tahu yang mereka ini kaya, takut nanti orang cakap bisnes mereka tidak maju. Jadi imej mesti mahu dijaga. Ini namanya orang kaya tetapi low class. Sebab mereka ini ingat kelas itu terletak semata-mata pada material. Pakai Prada tetapi otak tiada.

Berlainan dengan spesis singa, mereka tidak perlu berswafoto depan butik Louis Vuitton semata-mata mahu memberitahu yang aku mampu, sebab mereka ini memang mampu. Tiada siapa yang boleh menghalang mereka daripada membeli.

Apa yang lawaknya, Melayu yang jenis kaya suam-suam kuku mahu beli beg tangan mahal, tetapi tanya harga, nampak sangat tidak cukup kaya.

Orang kaya gila mana ada tanya harga, kecuali jenis yang suka tunjuk kaya saja yang tanya harga, takut-takut duit mereka tidak mencukupi. Manakala orang kaya jenis singa pula mentaliti mereka adalah “I want this,I will pay.”

Orang kaya gila, habitatnya memang gila. Mindset mereka memang kaya. Cara berfikir mereka pun memang kaya sebab mereka menjadi kaya melalui proses yang bernilai dan matang.

Mereka tidak perlu mahu menunjuk kaya sebab mahu approval daripada orang ramai. Mereka tidak perlu berswafoto di dalam helikopter semata-mata mahu beritahu:

“I dalam heli yang I beli RM5 juta semalam…”

atau…

“Hari ini I naik business class siap belanja kawan-kawan sebab bisnes sudah boom. Habis RM50k, tetapi takpe, nanti tuhan tambah lagi..”

Tetapi, spesis singa beli beg tangan berharga RM200k sebuah bagi mereka tiada masalah, macam RM20 saja. Mereka pakai pun sebab mereka mampu dan puas, bukannya mahu beritahu orang lain yang mereka sudah mampu.

Ironinya, jenis yang kaya suam-suam kuku kena tunjuk di Facebook ataupun Twitter untuk beritahu yang dia sudah belanjakan RM20k beli sebuah be tangan. Jadi, nampak sangat dia yang excited jadi kaya.

Orang kaya gila seperti Bloomberg ataupun Bill Gates, money has no value to them because its already there. They are already successful.

Berbeza pula dengan yang kaya suam-suam kuku ini, kena beritahu satu dunia betapa hebatnya menjadi kaya, lalu kena tunjuk rumah sudah ada lima bilik, tengah rancang mahu membeli lagi 5 buah rumah lagi. Jadi terpaksa ambil gambar dan post di media sosial.

Kebiasaannya, orang terkenal yang suka menunjuk kaya berjayanya tidak akan bertahan lama. Sebab fokus mereka hanyalah mahu menayangkan kekayaan mereka. Cuba beritahu satu nama tauke produk Melayu yang sudah buat produk yang dapat bertahan selama 50 tahun dan pergi ke peringkat antarabangsa, ada? Normally, jenis yang suka menunjuk ini ialah ibarat berperangai seperti beruk dapat bunga. Terkejut sebab jadi kaya.

Kaya atau material are a product of success.

Tetapi di Malaysia ini, semakin ramai orang yang bodoh-bodoh dan memuja-muja orang terkenal ini sebab kekayaan mereka. Terkedu tengok hebatnya si kaya itu pakai Ferrari.

Orang kafir, mereka nilaikan kejayaan, bukannya materials. Mereka hormati orang sebab nilai kejayaan mereka, bukan materials. Mereka mahu tahu macam mana Mark boleh berjaya buat Facebook, bukannya mahu tahu Mark boleh beli apa. Bukannya mereka mahu tengok Mark pakai baju kot yang berharga cecah berjuta-juta ringgit.

Pernah nampak Mark selfie tunjuk cincin berlian berharga RM5 juta?

Budaya di Malaysia ini semakin penuh dengan aksi badut dan propa, semakin banyak orang yang suka. Waktu orang tengah suka, jual tahi kambing pun boleh dikatakan mujarab untuk kuruskan badan. Orang ramai beli sebab aksi badut yang dibuat.

Kemudian, beli cash gelaran Dato’ atau pun Dato’ Seri. Jadi semakin terserlahlah ‘kekayaan’ mereka dan dapatlah approval bahawa orang ini sebenarnya betul-betul hebat.

Lagi banyak buat aksi menarik perhatian orang ramai, walaupun sekadar aksi bodoh semata-mata, jadi semakin lakulah produk mereka. Tak pernah pulak saya nampak Armani atau Chanel buat aksi bodoh untuk mendapatkan perhatian.

Satu lagi,boleh cuba taja rancangan “agama”, maka tunduklah Melayu dan yakinlah mereka tauke produk ini sangat beriman, lalu berkerumunlah bani Melayu datang membeli produk mereka.

Kalau sudah memang berjaya dan bertaraf jutawan seperti Ronaldo ataupun Messi dan Usain Bolt, tidak perlu ambil gambar snediri dan tunjuk harta benda.

Paparazzi yang akan volunteer mengambil gambar kita tanpa pengetahuan kita. Paparazzi yang akan kejar mahu melihat koleksi kereta mewah kita, walaupun kita sorok.

Tetapi jenis gila mahu tunjuk kaya tidak berhenti-henti bercerita apa yang mampu mereka beli, macam tiada cerita lain di dalam hidup mereka. Dia menjadi seronok bila orang lain tahu yang dia kaya, bukannya seronok sebab produk dia sudah berjaya sembuhkan 500 juta orang di dalam dunia.

Cubalah baca kisah Leonardo De Caprio. Dia suka kehidupan yang low profile, kereta ada sebuah saja sebelum ini. Tetapi, anehnya satu dunia tahu betapa berjayanya dia di dalam kerjaya beliau. Tidak perlu pun beritahu betapa “aku mampu beli sebuah mansion di Malibu sebab aku pelakon terkenal di Hollywood…” Malulah sikit dengan orang kafir.

Ramai lagi artis Hollywood yang hebat seperti Matt Damoin, Denzel Washington, Daniel Day Lewis, semuanya hidup sangat low profile, jauh daripada orang dan tidak sukakan skandal ataupun gossip. Mereka tidak perlu mahu beritahu kisah percintaan mereka, anak sekolah di mana sebab bagi mereka itu semua kehidupan peribadi.

Tapi spesis Melayu kambing mahu beritahu satu dunia yang betapa gembiranya mereka menjadi kaya berbanding dengan orang lain. Kadang-kadang produk pun tahap mediocre saja, bukannya luar biasa pun. Tetapi kisah bodoh dalam kainnya yang lebih banyak dijaja dan ditertawakan.

Sumber : Dean Kadeer
.

Gadis Cina Ini Kekok Berbahasa Mandarin, Lebih Selesa Guna Loghat Kelantan

Dilahirkan dalam persekitaran masyarakat Melayu, gadis berketurunan Cina ini kekok apabila bertutur dalam bahasa Mandarin.

Bagi Ong Mun Yew, 25, dari Manek Urai Lama, dia hanya faham bila rakan mahu pun saudara mara bercakap bahasa Mandarin tapi tak mampu untuk bertutur.

Dia yang mesra dipanggil Ayu mengakui fasih bercakap dialek Kelantan kerana dibesarkan dalam komuniti Melayu.

Menurutnya, dari sekolah rendah sehinggalah sekolah menengah, hanya dia dan adik-adiknya berketurunan Cina di sekolah.

“Di sekolah, kami banyak menggunakan dialek Kelantan, sementara di rumah kami campur antara dialek Kelantan serta Hokkien,” kata bekas murid Sekolah Kebangsaan Manek Urai dan Sekolah Menengah Kebangsaan Manek Urai ini.

Katanya, walaupun kurang fasih berbahasa ibundanya, dia berusaha belajar dari rakan dan saudara maranya.

“Setiap kali berkomunikasi dalam bahasa Mandarin ,saya ambil masa agak lama untuk membalasnya

“Adik saya boleh berbahasa Mandarin, jadi sekarang saya mengambil inisiatif untuk belajar dengannya,” katanya yang bertugas di Perbadanan Tabung Pendidikan Tinggi Nasional (PTPTN) Kuala Krai.

Eksekutif Pemasaran PTPTN Cawangan Kuala Krai ini juga memberitahu, disebabkan lahir dalam perkampungan Melayu, dia tidak kekok untuk berbaju kurung termasuk ketika bertugas.

Kebolehannya bercakap dialek Kelantan dengan fasih dan memakai baju kurung ketika bertugas juga menyebabkan ramai yang keliru dengan latar belakangnya.

“Malah fasih dalam dialek Kelantan banyak membantu saya ketika bertugas,” kata gadis campuran Cina dan Siam ini.

Keluarga gemar masakan Melayu

Katanya lagi, kebanyakan masyarakat Cina gemarkan masakan dikukus tetapi berlainan dengan keluarganya kerana menyukai masakan masyarakat Melayu dan Cina.

“Gulai, tempoyak , budu, ulam serta beberapa makanan lain sudah tidak asing bagi kami.

“Emak akan pastikan makanan Melayu dan Cina ada setiap kali waktu makan,” katanya.

Anak sulung dari lima beradik ini lagi berkata, keluarga turut gembira hidup dalam kelompok Melayu kerana saling hormat-menghormati.

Bagaimanapun, katanya, bila musim Tahun Baharu Cina, suasana tidaklah semeriah seperti masyarakat Cina lain kerana kami sekeluarga sahaja tinggal di sini.

“Sebaliknya sambutan lebih meriah jika kami balik beraya kampung di Pasir Mas kerana di sana ramai saudara mara,” katanya.

Ramai Peranakan Cina di Kelantan

Sementara itu, Timbalan Pengerusi Persatuan Peranakan Cina Kelantan, Chu E Liang berkata, kebanyakan Cina yang tinggal di kawasan kampung di Kelantan mengamalkan budaya hidup masyarakat Melayu dan Cina dikenali sebagai Peranakan Cina.

Menurutnya, beberapa kampung di Kuala Krai mempunyai penempatan Peranakan Cina seperti di Batu Jong dan Guchil.

Katanya, kebanyakan Peranakan Cina memakai pakaian masyarakat Melayu seperti berbaju kurung serta memakai kain sarung.

“Peranakan Cina Kelantan juga makan ikut budaya Melayu, bagaimanapun apabila tiba hari kebesaran masyarakat Cina, mereka akan mengikut budaya Cina.

“Contohnya sambutan Tahun Baru Cina serta hari cuci kubur,” katanya.

Beliau berkata, Peranakan Cina kebiasaannya mempunyai kulit seakan masyarakat Melayu sementara wajah mereka juga seakan wajah orang Melayu.

Dalam pada itu, Pengurus Kanan PTPTN Cawangan Kuala Krai, Che Azman Che Zan mengakui Ayu fasih berbahasa Melayu dan dialek Kelantan sekali gus memudahkan dia berurusan dengan pelanggan.

Menurutnya, Ayu juga seorang kakitangan baharu yang suka belajar dan senang diberi tunjuk ajar.

“Ayu juga seorang kakitangan yang setiap penyampaiannya begitu berkesan dan seorang yang mudah tersenyum,” katanya.

Sumber : Sinar

Biodata Dr.Muhammed Abdul Khalid : Pakar Ekonomi Berjiwa Rakyat

Nama Dr.Muhammed Abdul Khalid tiba-tiba meniti di bibir ramai warga Malaysia selepas pandangan beliau dalam sebuah rancangan wawancara yang disiarkan di TV3 pada hujung Oktober lalu.

Dengan loghat utara yang pekat, Dr.Muhammed Abdul Khalid menjawab soalan pertama panel dengan penerangan yang cukup mudah, sesuatu yang menjadi identiti beliau sekian lama. Walaupun bergelar seorang akademik yang mempunyai pengetahuan tinggi, kelebihan Dr.Muhammed Abdul Khalid yang dikagumi adalah keupayaan beliau menafsirkan sesuatu dalam cara yang mudah difahami tanpa memerlukan penggunaan perkataan bersifat ‘mumbo-jumbo’ yang kerap mengangkiti ramai cendekiawan di negara kita.

Ramai pasti mengenali beliau sebagai penulis dan penyelidik kepada buku ‘The Colours of Inequality : Ethnicity, Class, Income and Wealth in Malaysia.’ Buku tersebut secara konsisten terletak dalam senarai buku terlaris penjual-penjual buku dan kandungan buku tersebut ditulis sama seperti bagaimana Dr.Muhammed Abdul Khalid menerangkan tentang sesuatu perkara.

Anak kelahiran Pulau Pinang, Dr.Muhammed Abdul Khalid adalah seorang ahli ekonomi Melayu yang boleh dikatakan muda. Belajar di Universiti of Southern California dalam jurusan kewangan, beliau melanjutkan pengajian peirngkat sarjana di Universiti Malaya dalam bidang ekonomi.

Selepas itu, beliau menambah koleksi kelulusan sarjana beliau dengan melanjutkan pengajian di Paris Institute of Political Studies dalam bidang Hubungan Awam sebelum bergelar Doktor Falsafah melalui Institusi yang sama pada tahun 2010.

Kajian beliau sejak dulu dapat disimpulkan dalam 3 isu besar yang menyebabkan ketidak seimbangan ekonomi di Malaysia.

Yang pertama, berlakunya diskriminasi kaum terhadap graduan bangsa Melayu walaupun graduan Melayu itu mempunyai kadar kelayakan yang sama dengan graduan bangsa lain. Diskriminasi yang berlaku datang dalam bentuk peluang mendapatkan pekerjaan, kadar gaji serta layanan di tempat kerja dan ini menyukarkan graduan Melayu mengumpulkan aset.

Kedua, perbezaan jurang di antara harta warisan atau harta pusaka yang diterima, cukup berbeza di antara bangsa ke bangsa di Malaysia. Kajian beliau membuktikan segelintir ibu bapa kaum Cina mempunyai keupayaan meninggalkan aset yang jauh lebih besar nilainya berbanding ibu bapa kaum lain, yang membolehkan individu berbangsa Cina mempunyai kelebihan dalam persaingan ekonomi.

Yang terakhir dan kerap kali menjadi kritikan beliau, adalah kegagalan pihak pemegang amanah berbangsa Melayu, yang tidak mengendahkan status sosioekonomi bangsa Melayu baik dari segi politik mahupun pengurusan kerajaan. Menurut kajian beliau, pemimpin-pemimpin politik berbangsa Melayu terlalu cenderung untuk menghabiskan masa dengan berpolitik berbanding membantu meningkatkan lagi taraf ekonomi orang Melayu.

Berpengalaman luas dalam bidang ekonomi, Dr. Muhammed Abdul Khalid mempunyai kemahiran berbahasa Inggeris dan Perancis dengan lancar. Kini beliau berkhidmat sebagai Pengarah Urusan dan Ahli Ekonomi kepada DM Analytics, sebuah badan yang bertanggungjawab mengkaji realiti sebenar kesan dasar ekonomi pada golongan peringkat bawahan. Turut bersama beliau adalah dua orang lagi ahli ekonomi terkenal Malaysia, Tan Sri Professor Kamal Salih dan Dr. Muhammad Ikmal Mohd. Said.

Pengalaman yang beliau perolehi juga bukan calang-calang. Beliau pernah berkhidmat sebagai Juruanalisis bersama Institut of Strategic and International Studies (ISIS) kemudian berhijrah ke Suruhanjaya Sekuriti Malaysia sebagai Pengarah Ekonomi. Kejayaan beliau di situ membolehkan beliau dipancing oleh Khazanah Research Institute sebagai Pengarah Penyelidikan sebelum mengasaskan DM Analytics ketika ini.

Dr. Muhammed Abdul Khalid banyak memberikan ceramah dan pandangan yang membuatkan banyak pihak tidak senang duduk, bukan sekadar pihak pemerintah, malahan kepada kumpulan individu dan peniaga yang kerap mengambil kesempatan ke atas ketidak seimbangan ekonomi ini.

Bagi mereka yang berminat untuk mendalami pandangan Dr. Muhammed Abdul Khalid dengan lebih halus, selain daripada buku karangan beliau, anda juga boleh memuat turun dua tesis beliau yang bertajuk ‘Discrimination of high degrees: race and graduate hiring in Malaysia’ yang telah diterbitkan dalam Journal of Asia Pacific Economic pada tahun 2016 dan ‘Household wealth in Malaysia: Composition and inequality among ethnic groups’ yang terbit dalam Jurnal Ekonomi Malaysia pada tahun 2011. Kami kongsikan pautan di bawah.

Untuk yang berminat membaca lebih lanjut  buku ‘The Colours of Inequality : Ethnicity, Class, Income and Wealth in Malaysia’, kami sertakan pautan ke  Google Books. Dalam carian kami, tiada ebook dikeluarkan. Ia boleh juga didapati di Amazon dan MPH

Berikut adalah video berkenaan pra-bajet 2018 yang tular baru-baru ini dengan kelantangan Dr. Muhammad Khalid

Rujukan

Jurnal IKMAS UKM

Income Inequality and Poverty in Malaysia

Blog Dr.Muhammed Abdul Khalid